Πέμπτη, 5 Ιουνίου 2008

Περί προτύπων...


...περί των "μοντέλων" για τους νέους μας, ποιούς να μιμηθούν, σε ποιούς να μοιάσουν κτλπ. Οι φωτογραφίες πάνω και κάτω από το κείμενο είναι ενδεικτικές και αυτό που λέμε "ό,τι είχα" ή "ό,τι ήθελα" να δείξω.
Αλήθεια, αυτά είναι τα σημερινά πρότυπα, οι άνθρωποι-δείγματα, οι καλλιτέχνες και οι επώνυμοι που ex officio αποτελούν τη "βιτρίνα" μιας χώρας; ΄Οχι ότι παραέξω είναι καλύτερα τα πράγματα ή ότι στη διαδρομή της ιστορίας κάποια και δικά μας πρότυπα δεν είχαν παρόμοιες συνήθειες ή έξεις. Αλλά αναρωτιέμαι, όλο αυτό το στάρ-σύστεμ της χώρας, που πλέει στα διάφορα κανάλια καθημερινά, εκθέτοντας τα προσόντα του, αυτό είναι το καλλιτεχνικό-και όχι μόνο- δυναμικό της; Και λέω όχι μόνο, γιατί αν πιάσουμε και τον χώρο του αθλητισμού τα πράγματα-το ξέρετε-δεν είναι καθόλου καλύτερα, κι αν μέσα σε αυτό τον καθημερινό ζόφο και τη θολούρα του αποπροσανατολισμού τα παιδιά μας επιμένουν να ασχολούνται με υγιείς δραστηριότητες ας είμαστε ικανοποιημένοι και οι θρήσκοι ας κάνουν τον σταυρό τους γιαυτό.
Από τη μια οι καλλιτέχνες με τις ερωτοδουλιές τους, τις περισσότερες φορές με τον γνωστό προσανατολισμό του όλου κυκλώματος, και την πρέζα εκ των ων ουκ άνευ, από την άλλη οι αθλητές με τη ντόπα επίσης, το νόημα που βγαίνει είναι ότι χωρίς "φάρμακο" ούτε καλλιτέχνης νοείσαι ούτε αθλητής. Και ρωτώ εγώ ο αφελής ρομαντικός του καιρού μου, εκείνοι οι ογκόλιθοι του ελληνικού κινηματογράφου, που έγραψαν ιστορία, που τους καμαρώνουμε μέχρι και σήμερα, δεν θέλω να αναφέρω ονόματα για να μην αδικήσω κανέναν, εκείνοι οι αθλητές που δόξασαν αυτή την πατρίδα σε εποχές δύσκολες ακόμα και για την επιβίωση, όλοι εκείνοι με ποιά "βοήθεια" τα κατάφεραν; Τι τους "κράταγε" και μεγαλουργούσαν, σε ποιά σκόνη, σε ποιό σκεύασμα ήταν εθισμένοι; Το λέω γιατί η "επικρατούσα" άποψη στον ευρύτερο αυτό χώρο είναι ότι άμα δεν πάρεις κάτι δεν μπορείς να σταθείς στη σκηνή, και ούτε να κάνεις ρεκόρ στον αγωνιστικό χώρο.
Αλλά είναι αυτό το ζητούμενο; Δηλαδή το κατασκευασμένο και "φαρμακωμένο" είδωλο; Κάποιοι μπορεί να μου θυμίσουν μεγάλα αστέρια, που μεσουράνησαν στην εποχή τους και χρησιμοποιούσαν ουσίες. Ας μην το ανοίξουμε όμως το θέμα αυτό γιατί είναι μεγάλο και έχει πολιτικό υπόβαθρο εκτός από καλλιτεχνικό. Ας δει κανείς μόνο πότε και πώς έφυγαν από τη ζωή κι αυτό φτάνει.
Και μια που σήμερα είναι και η Παγκόσμια μέρα για το περιβάλλον(το ζητούμενο είναι να είναι η κάθε μέρα τέτοια), ας κλείσω την ανάρτηση με το μεγάλο και πικρό συμπέρασμα:
Η φύση(και η ανθρώπινη)δεν πρέπει να (παρα)βιάζεται!

3 σχόλια:

Τη 6/05/2008 , Ο χρήστης Blogger anisixos είπε...

Η αληθεια ειναι οτι οι νεοι σημερα δεν εχουμε και τα καλυτερα προτυπα παντα.
Αλλα οχι και προτυπο ο Πασχαλης..αυτο ουτε γι' αστειο..Ελεος..ποιος μπορει να εχει για προτυπο αυτον τον ηλιθιο; Μονο για γελια ειναι.
Ουτε και ο Σεργιανοπουλος ηταν προτυπο.
Οσο για τους αθλητες, δεν ειναι αληθεια οτι ολοι ντοπαρονται.

 
Τη 6/05/2008 , Ο χρήστης Blogger Side21 είπε...

Δείγμα της "αξίας" ...
του σημερινού ανθρώπου
είναι η "αναγνωρισιμότητα".
Γι' αυτό και συνωστίζονται οι πάντες
στα κανάλια και τα τηλεπαράθυρα.
Φυσικό είναι οι σημερινοί νέοι -
και το λέω χωρίς να θέλω να τους αδικήσω -
να γνωρίζουν καλύτερα τον Βας - Βας, τον Κούγια ή τον Πασχάλη απ' ότι τον Παναγούλη ή το Ντασσέν.
Μήπως τελικά περιβάλλον ...
- για νά 'ρθουμε και στην "Παγκόσμια μέρα" -
δεν είναι μόνο η θάλασσα, ο αέρας και τα φυτά ...
αλλά αυτό που λέει ακριβώς η λέξη
δηλαδή "Ότι μας περιβάλλει" !!!
Καλό μήνα Γιώργο
και καλά αποτελέσματα ...

 
Τη 6/06/2008 , Ο χρήστης Blogger gvarvakis είπε...

Η επιβολή "καταστάσεων" , πάντα κάπου αποσκοπεί. (Στις μέρες μας βέβαια, κάποιοι ανόητοι έφτασαν στο σημείο, να συνδέουν την επιβολή με τη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!!) Η επιβολή "επωνύμων" μέσα από τα media , εξυπηρετεί κυρίως στην τσέπη. Τα πρότυπα στα οποία αναφέρεσαι Γιώργη έμειναν στην Ιστορία ΜΟΝΟ από το ΕΡΓΟ τους. Δε χρειάστηκε κανένα πανελ να τους πλασάρει.
Καλημέρα και καλά αποτελέσματα κι από μένα!

 

Δημοσίευση σχολίου

Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]

<< Αρχική σελίδα