Εν Λιμένι Βαθέος τη...

Εικόνες απ΄ τα παλιά, απ΄ το αγαπημένο λιμάνι του Βαθιού, αναμνήσεις από όσα γινόντουσαν τότε, αναφορά-μνημόσυνο σε ανθρώπους που έφυγαν από τη ζωή, που έζησαν με αξιοπρέπεια και εντιμότητα όντες πάμφτωχοι...
...εικόνες από τη ζωή και τη κίνηση στο λιμάνι, με τα φορτηγά βαπόρια να ξεφορτώνουν κάθε λογής εμπορεύματα και τους λιμενεργάτες επί το έργον...
...παλιά σκαριά, παλιές φιλίες, αγνότητα και ειλικρινείς σχέσεις, κοινωνία με όλη τη σημασία της...
...΄ολα αυτά ήταν στο μυαλό μου από τη πρώτη στιγμή που ξεκίνησα την εκπομπή ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ στην ΣΑΜΙΑΚΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ...
...ήθελα να πω και να ακούσω από όσους τα θυμούνται, λίγα απ΄ όσα έζησα στα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια, στον άξονα Λιμάνι-Αγορά-Λιοντάρι-Ταμπάκικα-Μαλαγάρι...
...και τα κατάφερα... Δευτέρα 13 Φεβρουαρίου την επόμενη των πυρκαγιών που ανάψανε εκεί πάνω στην Αθήνα μέσα κι έξω από το Κ(υ)οινοβούλιο...
...θυμηθήκαμε τόσα ωραία, από κείνη την υπέροχη εποχή,που όπως είπε ο Γιώργος: "μπαλώναμε τα παντελόνια, αλλά μετά το μόχθο της δουλειάς, έπρεπε να βρεθούμε για την καθιερωμένη ρετσίνα, το μεζέ, τη μουσική, τη παρέα, τα πειράγματα..."
... ένας οφειλόμενος φόρος τιμής, σ΄ αυτούς τους αγνούς ανθρώπους του μόχθου, που όπως λέει ο Γκάτσος "είχανε περηφάνεια στη πίκρα στην ορφάνια"...
... δεν ξέρω ως πότε, μη πω αιώνια η μνήμη σας και υπερβάλλω, όσο πάντως θα υπάρχουμε όσοι θυμόμαστε, θα σας μνημονεύουμε έναν προς έναν...
...κι επειδή στην αναφορά μας στην εκπομπή ξεχάσαμε έναν σημαντικό του σωματείου των λιμενεργατών και καλό άνθρωπο που βρίσκεται εν ζωή και μπορεί να πικραθεί, ας τον αναφέρω από εδώ... ΄Αγγελος Ζαχαράκης, να είναι καλά στην Αθήνα που βρίσκεται...
Να είστε καλά όλοι όσοι είστε εν ζωή... και να μην ξεχνάτε όλους εκείνους που έφυγαν... Σας ευχαριστώ για τα όμορφα παιδικά και εφηβικά χρόνια που πέρασα ανάμεσά σας!

ΠΑΡΑΛΗΡΗΜΑΤΙΚΟΙ...!

Ζούμε σίγουρα ιστορικές στιγμές τούτο τον καιρό, θα έλεγα πακέτα ιστορικών στιγμών και γιατί τέτοιες καταστάσεις δεν τις ξαναζήσαμε και-κυρίως- για τους ηγέτες που διαθέτουμε και που καλούνται να χειριστούν αυτές τις καταστάσεις. Κι αν σας ξενίζει ο τίτλος της ανάρτησης εξηγούμε αμέσως (την ώρα που γράφω αυτές τις αράδες, συσκέπτονται σε "πηγαδάκια" ανά κόμμα, παραιτούνται οι υπουργοί του ΛΑΟΣ, ένας χαμός ακούγεται από τον τηλεοπτικό δέκτη)... Πρόκειται χωρίς να κάνω τον ψυχίατρο για παραληρηματικούς τύπους, μηδενός εξαιρουμένου, κι αν βλέπετε στις φωτογραφίες μόνο τρεις είναι γιατί αυτοί στηρίζουν την σημερινή κυβέρνηση και είναι περισσότερο "στα πράματα"...
Παραληρηματικοί διότι ο ανωτέρω, βγήκε από την σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών και έκανε διάγγελμα σαν πρωθυπουργός σε παραμονές πολέμου, "απέτρεψα, έσωσα, πάλεψα..." ήταν τα ρήματά του...

...αυτός εδώ τη μια αναφέρθηκε στους Μπήτλς, την άλλη στον Καβάφη, μετά πήρε μια εικονίτσα του Αγ.Νεκταρίου και πήγε στον Παπούλια να κάνουν μαζί δέηση και καπάκι βγήκε ενώπιον των μαρκουτσιών και είπε ότι στηρίζει τον Παπαδήμο, δεν ψηφίζει την συμφωνία, αλλά άμα θέλει ο πρωθυπουργός ας κρατήσει τους υπουργούς του... οι οποίοι μόλις τον άκουσαν έθεσαν τις παραιτήσεις στη διάθεση του πρωθυπουργού, αλλά δύο απ΄ αυτούς άφησαν να εννοηθεί ότι θα ψηφίσουν τα μέτρα... Τι θυμήθηκα; Τον Διονύση Παπαγιαννόπουλο σε κείνο το έργο, που γίνεται μια κατάσταση αλαλούμ και τραβάει το μαντήλι από τη μπουτονιέρα και το στρώνει στο τραγούδι "σαν πας στη Καλαμάτα και ΄ρθείς με το καλό..." (΄Οχι το "τρία πουλάκια κάθονταν..." δεν αρμόζει στη περίπτωση, γιατί οι υπουργοί του είναι τέσσερις)...

... και βέβαια τούτος εδώ ο παραληρηματικός, ο οποίος βγαίνεο σε μια Κ.Ο. που περιμένει να της ανακοινώσει την ημέρα αποχώρησής του κι αυτός αρχίζει να τους λέει τι κάνανε μαζί... "εμείς το κάναμε" επαναλαμβάνει(δεν αμφιβάλλαμε ούτε στιγμή γιατί το έχουμε νοιώσει, αλλά ποιός σου είπε ότι πρέπει και να το διατυμπανίζεις ό,τι έκανες, δεν το ξέρει ο κόσμος τι έκανες δυό χρόνια;)... και τώρα που τα πράγματα έφτασαν εδώ που έφτασαν, συσκέπτονται ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, ο Παπουτσής, η ΄Αννα, ο Σκανδαλίδης και άλλοι, τι θα κάνουν κι αυτός κοιτάει τουριστικούς οδηγούς για το επόμενο ταξίδι του(που μάλλον θα είναι... αγύριστο).
Γιαυτό σας λέω ότι στη χειρότερη συγκυρία που βιώνουμε έχουμε αυτούς(και άλλους)να χειριστούν την τύχη μας (γαμώ τη τύχη μας)!!!

Αφιέρωμα στο δημοτικό συμβούλιο Σάμου

Είναι καιρός τώρα που θέλω να γράψω κάτι για το δημοτικό μας συμβούλιο και την λειτουργία του... για τους ανθρώπους του, για όσους το παρακολουθούν απλά, για τους παρατηρητές(τύπος κλπ.), για όλους όσους "διακονούν" αυτή την λειτουργία, που-να μην το ξεχνάμε-είναι ή θα μπορούσε να είναι προσαρμοσμένη στη συγκυρία, μια μικρογραφία της αρχαίας εκκλησίας του δήμου(και συγνώμη αρχαίοι μας πρόγονοι, εσείς ευτυχώς φύγατε νωρίς)...

...ο λέων της πλατείας πάντως εντελώς τυχαία φαντάζομαι ετοποθετήθη με στραμμένο το βλέμμα προς την αντίθετη της αίθουσας συνεδριάσεων κατεύθυνση, δεν πρόκειται δηλαδή για αποστροφή της κεφαλής λόγω των όσων διαδραματίζονται στις συνεδριάσεις... στις οποίες και παλιότερα, αλλά και τώρα επί εποχής Καλλικράτους, συμβαίνουν διάφορα κι ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να επιδείξει τον χαρακτήρα καταρχήν αλλά και άλλα, όπως η πολιτική του συγκρότηση, το επίπεδό του πολιτικό και κοινωνικό, το σεβασμό σε αυτή καθεαυτή τη λειτουργία και ό,τι άλλο συνάδει ή όχι με την κατάσταση...

...ε, εντάξει, οι ώρες των συνεδριάσεων τραβάνε υπερβολικά, λόγω δυσλειτουργιών και της τάσης των περισσοτέρων που το αποτελούν να παίρνουν τον λόγο ακόμα και κει που δεν χρειάζεται...στις συνεδριάσεις του δ.σ. παρατηρούνται εκτός των εντάσεων και των λεκτικών-ευτυχώς ακόμη-διαπληκτισμών και άλλα φαινόμενα όπως το κολάτσισμα πρόχειρου φαγητού, για ενίσχυση της αντοχής ενός εκάστου, η περιοδική έξοδος στο πλατύσκαλο εκτός αιθούσης για την βλαβερή συνήθεια του καπνίσματος, που ενίοτε συνοδεύεται και από την πόση παραδοσιακών ποτών(σούμα) που ενισχύουν εκτός από την εσωτερική θερμοκρασία των σωμάτων και την πολιτική "λίμπιντο" στην συνεχιζόμενη συνεδρίαση...

... πάντα οι συνεδριάσεις του δ.σ. συνεκέντρωναν "λαό", είτε κάποιους που αρέσκονται στην παρακολούθηση του, είτε εκπροσώπους του τύπου, είτε πολίτες που συζητιούνται θέματά τους... εσχάτως όμως έχει ενισχυθεί τα μάλλα το "λαϊκό" στοιχείο, καμμιά φορά μέχρις και αδιαχωρήτου... και φυσικά ενέσκηψαν και οι διαμαρτυρόμενοι για όλα όσα υποτιμητικά συμβαίνουν στον τόπο... με όλα τα αξεσουάρ(πανό, πλακάτ κ.ά) όπως αποτυπώνονται στο φωτορεπορτάζ των αγαπητών ρεπόρτερς, ή περίεργων με κάμερα όπως εγώ...

... στις συνεδριάσεις του δ.σ. ενίοτε διενεργούνται και ψηφοφορίες-καλή ώρα όπως στη φωτό- όπου ο καλός φίλος Σταύρος(μόνιμη φιγούρα στις συνεδριάσεις τελευταία) περιφέρει την κάλπη(από χαρτόκουτο χαρτιού Α4), γιατί άμα σηκώνονται όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι να πάνε ως το προεδρείο εκτός της ανακατωσούρας, οι μισοί τουλάχιστον χάνονται στην έξοδο...

... η τελευταία όμως συνεδρίαση του πρώτου μήνα, του νέου σωτηρίου έτους 2012 που είναι και εξόχως επετειακό λόγω της συμπλήρωσης 100ετίας από την προσάρτηση της νήσου στο κυρίως σώμα της πατρίδος, ήταν εκτός από επεισοδιακή και διαφορετική, αφού είχαμε και πρώτη εκδήλωση παραιτήσεων από την αντιπολίτευση για τα γνωστά περί την πρόσφατη κινητοποίηση και αναμένεται συνέχεια, να δούμε τι θα κάνουν και οι υπόλοιποι...

Εν κατακλείδι αγαπητοί μου αναγνώστες, έχουμε ένα δημ.συμβούλιο αρκούντως ζωηρό, φασαριόζικο, επεισοδιακό, λίγο αλαλούμ, με στιγμές εξάρσεων και προσωπικών αντεγκλήσεων, δεν ισχυρίζομαι πως είναι το μοναδικό, σχεδόν σε όλα έτσι γίνεται, βλέπουμε και τα ανάλογα της Λέσβου στην τηλεόραση, βλέπουμε και σε άλλες περιοχές της χώρας... Η γκρίνια δεν είναι απότοκος μόνο των αντίθετων αισθημάτων μεταξύ συν- και αντι-πολιτευομένων, την γκρίνια και την υποβάθμιση των όποιων λειτουργιών την προκαλούν πολλοί παράγοντες, από τα πρόσωπα έως και την συγκυρία, η οικονομική στενότητα των πιστώσεων, οι άνωθεν ρυθμίσεις και όροι λειτουργίας... Φυσικά όπως λέει και το άσμα του Λουκιανού "φταίμε κι εμείς , φταίτε κι εσείς, φταίει κι ο Χατζηπετρής"... Εικόνα σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω θα μπορούσε να πει αν μίλαγε το δημ.συμβούλιο Σάμου, και επειδή δεν μιλάει... το δείχνει.

Αυτά είχα να πω, πάσα παρεξήγηση νερό κι αλάτι συντοπίτες, καλή συνέχεια!

΄Ενας οφειλόμενος αποχαιρετισμός...

... σε μια πόλη, σε πολλούς φίλους, που άδοξα εγκατέλειψα χωρίς να αποδώσω τον οφειλόμενο σεβασμό, αλλά... οι συνθήκες. Πρώτη φορά-ειλικρινά-αποχαιρετώ μια πόλη με τόσο πόνο ψυχής, αλλά οι Σέρρες και οι Σερραίοι(ανεξαρτήτως φύλλου) μου άφησαν τόσο καλές εντυπώσεις, που αισθάνομαι την ανάγκη να το κάνω από εδώ, αφού δια ζώσης δεν μπόρεσα... η πρώτη φωτογραφία δεν μπήκε τυχαία, άλλωστε με ξέρετε δεν κάνω τίποτα στην τύχη,μπήκε γιατί για μένα-και όχι μόνο, η γυναίκα μου στενοχωρήθηκε πολύ, που ξέκοψε από τις Σέρρες-οι Σέρρες είναι ακριβώς αυτό που γράφει στην πινακίδα: ΜΑΓΕΙΑ!!!
... δεν θα ξεχάσω τους περιπάτους μου στην Κοιλάδα των Αγ.Αναργύρων, δίπλα στο ποταμάκι, κάτω από τα πανύψηλα πλατάνια, ως απάνω στη λίμνη, μαζί με τους δεκάδες Σερραίους που πηγαινοέρχονται ολημερίς...
...από την πεπατημένη του πεζοδρομίου ή από μέσα όταν ήταν στεγνά, από τον χωμάτινο διάδρομο... με τις πινακίδες του Συλλόγου Περιπατητών Κοιλάδας, τις ανακοινώσεις και τις σημάνσεις τους... δείγμα αγάπης για την πόλη και τις ομορφιές της, πώς λοιπόν να μην μου μεταδοθεί αυτή η αγάπη;...

...με τις ομίχλες της τις κρύες μέρες του χειμώνα, τις παγωνιές, αλλά και κείνες τις βαριές λιακάδες της... όλα τους όμορφα των Σερρών...
...με τις θαυμάσιες εκκλησίες, περιποιημένες, με τις μεγάλες αυλές και την καθαριότητά τους...
...με τα μνημεία τους, αλλα καλοσυντηρημένα κι άλλα όχι, τι να γίνει, γενικό είναι το κακό, αυτή η χώρα ποτέ δεν εκτιμούσε τους θησαυρούς της, και μια ζωή έψαχνε να βρει αλλού και να δανείζεται θησαυρούς αλλότριους και ξένους...
... με την καθημερινή σχεδόν περατζάδα από το Μπεζεστένι(στέγη του Αρχαιολογικού Μουσείου Σερρών) , λόγω θέσης στην κεντρική Πλατεία Ελευθερίας, όπου χτυπά καθημερινά η καρδιά της πόλης και γίνονται όλα εκεί στην ποδιά της....
... με την τεράστια τοιχογραφία της παλιάς πόλης των Σερρών, κοντά στο σπίτι του γιού μου, να φέρνει στο νου θύμησες για τους παλιότερους και να παρατίθεται για σύγκριση με την τωρινή μορφή της...
... θ΄ αργήσω να ξαναπερπατήσω τους δρόμους της, με τα πλακόστρωτα, με τις κάθε λογής πραμάτειες των μαγαζιών απέξω, να χαιρετήσω τους πρόσχαρους και ευγενικούς εκ φύσεως Σερραίους, σε κάθε επαφή, είτε επρόκειτο για αγορά είτε για μια απλή πληροφορία, στις διάφορες αναζητήσεις μου...
...και φυσικά τα επιτοίχια, όπως παντού, με διάφορους χρωματισμούς(εδώ μάλλον η πράσινη γραφή του ΠΑΟΚ ΟΛΕ-έτσι απαντά ο μικρανεψιός μου ο Σταύρος, ετών 2,5 όταν τον ρωτούν τι ομάδα είναι... όχι ΠΑΟΚ σκέτο, αλλά ΠΑΟΚ ΟΛΕ-έγινε για να υπάρξει αντίθεση με το μαύρο των αναρχικών)...Και να πού φτάσαμε, να μην έχουμε ούτε αυτόν τον θεό... τελικά οι ΄Ελληνες πράγματι δεν έχουμε το θεό μας ε΄;...
Και τώρα το επιμύθιο, η εξήγηση για τους φίλους και για όλους όσους διαβάσουν την ανάρτηση τούτη, καθώς και η μνημόνευση των προσωπικών μου φίλων... Αγαπημένοι μου (τυχαία η σειρά παράθεσης, μην παρεξηγηθώ), Πέτρο Προύσαλη, Βασίλη Τσαλίκη και Ματούλα, καλή μου φίλη από τα παλιά πάνω από 25ετία, Βάσω Παπαθανασίου, γλυκιά μου Αριάδνη Παπαφωτίου και Θεολόγη, αλλιώς τα είχα προγραμματίσει κι αλλιώς μου ήρθαν... (φέτος στη παράσταση της Μουσικής Παρέας Σάμου, θα παίξουμε και το "΄Οσα η αγάπη ονειρεύεται, τ΄ αφήνει όνειρα η ζωή..." και κάθε φορά που το προβάρουμε πάει ο νους μου σε σας)... είχα κατα νου να βρεθώ με καθέναν από σας και όλους σας το τριήμερο που ήρθα στις Σέρρες(12-15 Ιανουαρίου)και να σας αποχαιρετίσω με δύο φιλιά τον καθένα..όμως οι συνθήκες(μετακόμιση του γιού μου στη Θεσσαλονίκη για οικονομικούς λόγους ασφαλώς)δεν μου το επέτρεψαν... Και το φέρω βαρέως, να φύγω έτσι "κλεφτά" από μια πόλη και από τόσους αγαπημένους φίλους χωρίς έστω έναν τυπικό αποχαιρετισμό...
΄Ομως δεν θα τ΄ αφήσω έτσι, δεν αποκόπηκαν τελείως οι δεσμοί μας, ο γιός συνεχίζει να φοιτά στο ΤΕΦΑΑ Σερρών, ως τον Ιούνιο τουλάχιστον, γιατί μπορεί να συνεχίσει, για ακόμη αρκετό καιρό αν όλα πάνε καλά, κι εγώ και η Ελένη, υποσχεθήκαμε ότι κάθε φορά που θ΄ ανεβαίνουμε στη Θεσσαλονίκη, θα πεταγόμαστε για έναν καφέ με τον Πέτρο και τον Βασίλη, για ένα κοψίδι με τη Βάσω, για μια μπουγάτσα με την Αριάδνη...
Ε, όχι, οι Σέρρες δεν είναι απ΄ αυτές τις πόλεις που τις ξεχνάς, οι Σερραίοι φίλοι δεν είναι απ΄ αυτούς που προσπερνάς, ε όχι αυτή η αγάπη δεν σβήνει εύκολα... δεν θα σβήσει ποτέ, αρκεί να το θέλουμε... Κι εμείς το θέλουμε!!!
Αντίο σε όλους σας, αντίο Σέρρες... δεν θα χαθούμε, σας το υπόσχομαι!

Απροσδόκητη επίσκεψη

Μπερδεμένοι σαν τα πόδια της κοπέλας από όσα τραβάμε, εξαιτίας της κρίσης και της χρεωκρατίας, απεγνωσμένα ψάχνοντας για διέξοδο και συνεχώς ευρισκόμενοι από αδιεξόδου σε αδιέξοδο... παρακολουθώντας την αναισθησία όσων παρά τα όσα έκαναν και μας έφεραν ως εδώ, να νοιάζονται για την επανεκλογή τους, είτε στις κανονικές είτε στις εσωκομματικές εκλογές, να επιμένουν τόσο να μας ξανασώσουν, ενώ εμείς δεν θέλουμε(σαν επίμονο και θρασύ φλέρτ ενός δανδή σε γυναίκα που τον φτύνει περίπου)... Σε μια τέτοια κατάσταση που επιβαρύνθηκε σήμερα...

...με την επιστροφή και των παιδιών στις σπουδαστικές τους εστίες και το άδειασμα του σπιτιού που έσφυζε από ζωή για δύο εβδομάδες...

...κι ενώ είδα την παραμονή της Πρωτοχρονιάς το ουράνιο τόξο να "σβήνει" στο βάθος του πελάγου, έξω από τον κόλπο του Βαθιού...

... ξάφνου, σήμερα Κυριακή 8 Γενάρη, μέρα αναχωρήσεως όπως προείπα, μέρα επιστροφής στα τετριμμένα, το δεύτερο ουράνιο τόξο ήρθε και σε μας... Η άκρη του "έκατσε" λίγο πιο πάνω από το σπίτι μας, ήρθε για επίσκεψη στη γειτονιά μας... Τυχαίο; Οπωσδήποτε, αλλά ήταν μια όμορφη εικόνα και μια "τιμή" για μας, να υποδεχτούμε τα χρώματά του στην περιοχή μας... Καλωσήρθες πολύχρωμε επισκέπτη, μετά μάλιστα...

...από μια-δύο νύχτες, που ξύπνησαν στην παραλιακή μνήμες όχι μόνο από πρόσφατες υπερχειλίσεις αλλά κι από παλιότερες...
Στο επόμενο τόξο, εδώ θα είμαστε πάλι. Γεια χαρά!!!

΄Ενα όμορφο "μικρό"

Κυκλοφόρησε από το βιβλιοπωλείο Ιωνία το 9ο τεύχος του μικρού περιοδικού με τα γνωστά του ποιοτικά και αισθητικά χαρακτηριστικά, που το καθιέρωσαν εξαρχής ως ένα σημαντικό βήμα για την ανάδειξη της ιστορίας και του πολιτισμού του σύγχρονου Πυθαγορείου.

΄Ενα πολύ όμορφο περιοδικό, που βγαίνει με μεγάλη προσπάθεια, αν αναλογιστεί κανείς τις συνθήκες του καιρού μας, όταν "γονατίζουν" μεγάλες εκδοτικές προσπάθειες. Βέβαια εκείνοι που το βγάζουν ξέρουν τι τραβάνε, αλλά είναι και μια ελπιδοφόρα ένδειξη, ότι μπορούμε να προτάξουμε το μεράκι, την ψυχή μας, τη δύναμη του πολιτισμού ενάντια στην βαρβαρότητα της συγκυρίας.

Προμηθευτείτε το όσοι δεν ήσασυε συνδρομητές, από τα βιβλιοπωλεία, δεν είναι ανάγκη να είστε από το Πυθαγόρειο, είναι ενδιαφέρον για όλους.

Απρόοπτα...

...η πρώτη ανάρτηση της νέας χρονιάς, μετά από δίμηνη απουσία... ΄Ολο λέω ότι θα θυμάμαι το καημένο το μπλογκάκι μου, κι όλο κάτι γίνεται και το παραμελώ. Σας εύχομαι-σε όσους επιμένετε ακόμη να το παρακολουθείτε, παρά την αδράνειά του- μια ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΓΕΙΑ πάνω απ΄ όλα αγαπημένοι μου, ΕΥΤΥΧΙΑ και ΓΑΛΗΝΗ όσο είναι εφικτό και ΔΥΝΑΜΗ-ΠΟΛΛΗ ΔΥΝΑΜΗ για να αντισταθούμε και να σταθούμε όρθιοι σαυτό το χαμηλό βαρομετρικό που έχει κάτσει πάνω απ΄ τον ουρανό μας και δεν λέει να περάσει...
...διάλεξα φωτογραφίες ευχάριστες, με χιούμορ και απρόοπτα, γιατί είναι η μόνη γιατρειά (το χιούμορ θέλω να πω) στη συγκυρία...
...αλλοίμονο αν το χάσουμε, αν μας πάρει αποκάτω, αν πάψουμε να χαμογελάμε, να αλληλοϋποστηριζόμαστε ψυχικά, αν δεν ξεφεύγουμε με κάθε τρόπο...
... το 2012 είναι δίσεκτο και μπορεί αυτό να αποδειχθεί αν εμείς το θελήσουμε και το παλαίψουμε ΜΟΝΟ κατά την μία του έννοια(αυτή δηλ.των δύο εξαριών στο άθροισμα των ημερών του)και τίποτ΄ άλλο...
... αρκεί να το πιστέψουμε, να πιστέψουμε στην δύναμή μας, στη δύναμη των ανθρώπων και των κοινωνιών και όλα μπορούν να πάρουν άλλη τροπή απ΄ αυτή που αποφασίζουν οι "στρατηγοί πίσω από τις κάμερες"...
... απρόοπτα λοιπόν από τη ζωή ή και όχι τόσο, αν συνυπολογίσουμε τις φωτογραφήσεις των μανουλίων που ανάρτησα...
... με ή χωρίς "περιορισμούς", ανεξαρτήτως σχεδίων περιοριστικών της "έκφρασης", εικόνες για να αποστρέψετε τους οφθαλμούς σας από τον ζόφο των ημερών...
... Δεν δίνω πια ξανά υπόσχεση ότι το παρόν ιστολόγιο θα φρεσκάρεται τακτικά, γιατί θα μοιάσω σε κάτι πολλά υποσχόμενους για δεκαετίες...
...ελπίζω να βρίσκω χρόνο για να κάνω τις αναρτήσεις μου, όπως ελπίζω να μπορέσω να κάνω το ιστολόγιο πιο ενεργό φέτος, λόγω των πολλών που αναμένονται...
... η τελευταία φωτογραφία είναι από ένα νέο μοντέλο κατόπτρου που εντάσσεται κι αυτό στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και που μπορείτε να τοποθετήσετε στο εξοχικό σας (εννοείται ότι θα πηγαίνετε εκεί μόνος σας, χωρίς έτερα ημίσεα)... Θα σας ζεσταίνει μέχρι και το... νερό!
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ, ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!

Βόλτα στον κόσμο!

Οκτόμπερφεστ... φεστιβάλ μπύρας στο Μόναχο... 6,9 εκ.κόσμος συμμετείχε.
ΕΝΑ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΛΙΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ, ΕΤΣΙ ΝΑ ΞΑΝΟΙΓΕΙ ΛΙΓΟ Ο ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΑΔΕΡΦΙΑ.

"Ο Γαλήνιος Βούδας" ένα από τα παγκόσμια μνημεία της Ουνέσκο στην Ταϊλάνδη!
Παραδοσιακός χορός Garbi Δυτικές Ινδίες, Φεστιβάλ Navratri!
Aν μπορείτε τολμήστε κι εσείς μια τέτοια βόλτα...Εδώ όμως μπορείτε και παραμπορείτε... Αχ Βαθάκι μου πανέμορφο, σου ετοιμάζω ένα τηλεοπτικό αφιέρωμα-έκπληξη!
Μας βγάζει γλώσσα το μούτρο...! Για την ακρίβεια λέγεται Ταμαρίν!
Rock the ballet- Κάστρο Εδιμβούργου... είναι χάρμα(το κάστρο βρε)!
Φυλή Κιράτ στο Κατμαντού του Νεπάλ, με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας των Ιθαγενών Λαών του κόσμου!
Κιργιζία, το κυνήγι του λαγού γίνεται... "παραδοσιακά"!
Ερωτοτροπίες και καλά...
Ουιγούρος στην πόλη Kashgar στην επαρχία Σιντζιάνγκ της Κίνας!


Πιπεριές της ποικιλίας Trinidad Scorpion Butch Taylor 300 φορές πιο καυτερές από τις Jalapenos που χρησιμοποιούνται για το γνωστό μας Ταμπάσκο! Τρως μια κι απογειώνεσαι!
Ινδία, τοπικό φεστιβάλ bonalu Ινδουϊστών της περιοχής Telangana όπου και καλά οι θεοί ζωντανεύουν και κυκλοφορούν στους δρόμους της πόλης... Εντάξει σας πιστέψαμε τώρα, όχι φωτιά να βγάζεις απ΄ το στόμα, μακάρι και φυσικό αέριο!
Και για το τέλος μια ειδυλλιακή φωτογραφία ένας νεαρός βοσκός από την περιοχή Γκαρίσα της Κένυας...
Αυτά τα ολίγα από την σημερινή μας βόλτα στον κόσμο, έχω κι άλλα πολλά, χρόνο δεν έχω να ασχοληθώ με το παρόν ιστολόγιο, αλλά υπόσχομαι να ξεκλέβω λίγο, τώρα που χειμωνιάζει και άλλαξε και η ώρα να ανεβάζω διάφορα, ό,τι μούρθει. μην φανταστείτε εξεζητημένες αναρτήσεις. Είναι και η ψυχολογία που κατηφορίζει καθημερινά...